• Λήδα Γανωτάκη

The Road to Freedom: 10+1 τραγούδια για ένα ακόμη λοκντάουν

Φίλες και φίλοι του ανπλάγκ, βρισκόμαστε πλέον αισίως στο τρίτο (και ας ελπίσουμε τελευταίο) λοκντάουν αυτής της πανδημίας. Σχεδόν ένα χρόνο μετά από το πρώτο μου άρθρο, τότε που γεμάτη αισιοδοξία πίστευα ότι ο κόβιντ θα ήταν ζήτημα ενός εξαμήνου το πολύ (ΧΑ!), επιστρέφω δριμύτερη με 10+1 ακόμα κομμάτια, τα οποία με βοηθούν να ξεφεύγω για λίγο, έστω και νοητά.



1. I Just Want to Be the One You Love, Cryst: Παρόλο που δεν υπήρξα ποτέ λάτρης της lo-fi μουσικής, το συγκεκριμένο remix του υπέροχου “I Don’t Want to Set the World on Fire” των The Ink Spots αποτελεί ένα κομμάτι στο οποίο επιστρέφω ξανά και ξανά τους τελευταίους μήνες. Νοσταλγικό και ελαφρώς μελαγχολικό, φέρνει στο μυαλό τις τελευταίες ώρες ενός πάρτι, όταν οι καλεσμένοι έχουν ξεχυθεί σε καναπέδες και καρέκλες, κουρασμένοι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.





2. I'll Be Your Woman, Michelle Gurevich: Μια από τις αγαπημένες μου μουσικές ανακαλύψεις είναι η Michelle Gurevich, η βαθιά, γοητευτική φωνή της οποίας κάνει κάθε τραγούδι της να μοιάζει λες και θα έπρεπε να παίζει σε κάποια ταινία εποχής. Πρόκειται για μια ιδιαίτερη προσωπικότητα με έναν γαλήνιο δυναμισμό, με μια ακαταμάχητη επίγνωση της θηλυκότητας και της σεξουαλικότητάς της.






3. Ayayai, Daniela Andrade: Απίστευτα τρυφερό και ονειροπόλο, το Ayayai μου μεταφέρει μια αίσθηση ψυχικής ηρεμίας όπως λίγα άλλα κομμάτια. Πρόκειται για το τελευταίο track από το άλμπουμ της Daniela Andrade με τίτλο “Tamale”, το οποίο αποτελεί ωδή στη Λατινοαμερικάνικη καταγωγή της, μπλέκοντας την αγγλική με την ισπανική γλώσσα. Η αισθητική του άλμπουμ συμπληρώνεται με πανέμορφα music video, ιδιαίτερα εκείνα για τα κομμάτια “Gallo Pinto” και το ομώνυμο “Tamale”.





4. Cotton Candy, Spill Tab: Did we kiss ‘cause it was dark?/ Or did we mean it?, αναρωτιέται η Claire Chicha ή αλλιώς Spill Tab, στους πρώτους στίχους του “Cotton Candy”, ένα τραγούδι για μια φιλία στα πρόθυρα του “κάτι παραπάνω”. Το κομμάτι ξεχειλίζει από τη γλυκιά προσμονή, αλλά και την αμφιβολία που συνοδεύουν κάθε τέτοια αρχή, κάθε τέτοια μικρή εξόρμηση στο άγνωστο.







5. Back, Baby, Jessica Pratt: Θυμίζοντας λιγάκι κάτι από μια άλλη δεκαετία, το “Back, Baby”, είναι η γλυκόπικρη αναπόληση μιας σχέσης. Η Jessica ξέρει ότι δε μπορεί να γυρίσει πίσω, δε μπορεί όμως παρά να αναρωτιέται αν τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν κυλήσει διαφορετικά, αν με μια δεύτερη ευκαιρία η κατάληξη θα μπορούσε να είναι καλύτερη (look so lovely but you’ll have to decide/ if you could play it in reverse then you’d find/ that you’d better reconsider all the love you took and then

cast aside).




6. Coolest Place in the World, Suki Waterhouse: Η Suki Waterhouse γράφει το απόλυτο “pretentious rich people love song”, καταφέρνοντας ταυτόχρονα να ακούγεται απίστευτα κουλ, χωρίς να καταβάλλει καμία απολύτως προσπάθεια. Ο μπλαζέ, σαγηνευτικός ήχος της θυμίζει λίγο τη μουσική της Lana Del Rey, με ένα δικό της όμως στυλ, το οποίο καθιστά τη δισκογραφία της πολύ ενδιαφέρουσα.







7. Dancing in the Moonlight (It’s Caught Me in Its Spotlight), alt-J: Το συγκεκριμένο cover του ομώνυμου τραγουδιού των Thin Lizzy είναι ένα από τα αγαπημένα μου, καθώς ο ήχος των alt-J, ο οποίος είναι πολύ διαφορετικός από τον αυθεντικό, δίνει μια εντελώς καινούργια αίσθηση στο κομμάτι. Ονειρικό και φεγγαρόλουστο, φέρνει στο μυαλό μεταμεσονύχτιες εξορμήσεις σε παραλίες και ξέγνοιαστες βόλτες σε άδειους δρόμους, όταν για λίγο η έννοια του χρόνου γίνεται ρευστή και απροσδιόριστη.





8. John My Beloved, Sufjan Stevens: Ο Sufjan Stevens αναμιγνύει θρησκευτική και queer θεματολογία, μιλώντας για την αγάπη του για έναν άλλο άντρα μέσα από τη μεταφορική σκοπιά της σχέσης του με το Θεό. Οι στίχοι του είναι, ως συνήθως, καθαρή ποίηση, καθιστώντας το “John My Beloved” ένα κομμάτι άλλοτε πολύπλοκο και ανοιχτό σε διαφορετικές ερμηνείες και προσεγγίσεις και άλλοτε απροκάλυπτα τρυφερό (I love you more than the world can contain/ in its lonely and ramshackle head).





9. Close to Me, Wishing: “Wishing” είναι το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του side-project των Mitch Welling (ή αλλιώς Flatsound) και του Christian Novelli των Fox Academy, το οποίο ξεκίνησε το 2015. Το “Close to Me”, από το EP τους με τίτλο “Heat Death”, είναι ένα ατμοσφαιρικό κομμάτι για ήσυχες βραδιές στο σπίτι υπό το ημίφως της οθόνης του λάπτοπ. Ο απαλός ήχος του συνθεσάιζερ και οι βαθιά προσωπικοί στίχοι δημιουργούν μια αίσθηση μοναδικά καθησυχαστική, λες και κάποιος σου τραγουδάει μέχρι να σε πάρει ο ύπνος.





10. Don’t Be Cruel, Lo-Fang: Ένα ακόμα ιδιαίτερο cover, αυτή τη φορά του ομώνυμου τραγουδιού του Elvis Presley. Μαγνητικός, μυστηριακός και χωρίς ποτέ να φοβάται να πειραματιστεί και να συνδυάσει, ο Lo-Fang δίνει σε ένα κλασικό τραγούδι μια νέα, ελαφρώς trippy διάσταση.











+1. I Guess It Could Be Looked at as an Escape, or a Chance to Start Over, Flatsound: Στο τελευταίο track του instrumental άλμπουμ του με τίτλο “Somewhere in the Distance, Somewhere Toward the Mountains”, ο Flatsound (ή Mitch Welling), συνδυάζει τον ήχο του πιάνου με πιο “electronic” στοιχεία, δημιουργώντας το τέλειο σάουντρακ για μια μεγάλη διαδρομή με τρένο ή ακόμα και για ονειροπόληση κάποιο τεμπέλικο πρωινό, χαζεύοντας τον κόσμο έξω από το παράθυρο.





Όλα τα κομμάτια μπορείτε να τα βρείτε συγκεντρωμένα σε πλέιλιστ παρακάτω, αλλά και στο spotify του ανπλάγκ (unplugmag). Ελπίζω να κάνουν και τις δικές σας ώρες αναμονής για επιστροφή στην κανονικότητα λίγο πιο ευχάριστες!




  • Facebook
  • Instagram
  • output-onlinepngtools