• Σοφία Συρίγου

Τελικά έχει πάντα δίκιο ο πελάτης ;


Η επανεκκίνηση της λειτουργίας των καταστημάτων εστίασης, με τους προκαθορισμένους φυσικά περιορισμούς, ανέσυρε στη μνήμη μου ένα από τα πράγματα που με εκνευρίζουν περισσότερο από κάθε τι και ομολογουμένως είχα καιρό να σκεφτώ. Οι άνθρωποι που δεν φέρονται με ευγένεια στους εργαζόμενους των προαναφερόμενων καταστημάτων, για την ακρίβεια όλων των καταστημάτων και όλων των εργασιών.


Πράγματι, υπάρχουν άνθρωποι που έχουν την απαίτηση να εξυπηρετηθούν στο χρόνο που οι ίδιοι επιθυμούν, με τον τρόπο που θέλουν και δε σηκώνουν και συζήτηση. Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο. Αλλά τι γίνεται αν ο πελάτης είναι αναιδής και δύστροπος και αγνώμονας; Τι κάνουμε σε τέτοια περίσταση;


Οι εργασίες που απαιτούν διαρκή συναναστροφή με κόσμο, έχουν διαφοροποιημένες απαιτήσεις από τις υπόλοιπες. Πρέπει να έχεις, σε ένα βαθμό, κοινωνικές δεξιότητες. Κι αν δεν έχεις, αναγκαστικά αποκτάς. Βέβαια, ο κάθε εργοδότης ακολουθεί διαφορετική πολιτική. Ωστόσο, και πάλι στις περισσότερες περιπτώσεις οι απόψεις συγκλίνουν και καταλήγουμε πως ο πελάτης έχει πάντα δίκιο. Επομένως, οι εργαζόμενοι οφείλουν να τον εξυπηρετήσουν ανεξαιρέτως συμπεριφοράς.


Το θέμα όμως είναι άλλο. Γιατί να είναι κάποιος αναιδής εξ αρχής; Δεν του έμαθαν στο σπίτι του, πως όταν κάποιος εξυπηρετεί τις ανάγκες σου πρέπει να τον ευχαριστείς; Δεν το έχει εμπεδώσει ως κανόνα καλής κοινωνικής συμπεριφοράς; Είναι μήπως μια περίεργη επίδειξη ισχύος, του τύπου «Κάνε ότι σου λέω είσαι υποχρεωμένος»;

Το μόνο σίγουρο είναι πως κανένα από τα παραπάνω δεν είναι αποδεκτό. Και όποιος έχει ανάλογη συμπεριφορά πρέπει, έστω και αργοπορημένα, να αναθεωρήσει. Όταν ο άλλος προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του, το μόνο που του λείπει είναι η αγνωμοσύνη και η αναίδεια ενός πελάτη.

Μια σημαντική διευκρίνιση, είναι πως η ευγένεια δεν είναι συνυφασμένη με τη διάθεση. Γιατί ήδη ξέρω τι θα μου πείτε, «Είχα μια κακή μέρα και ήμουν σε άσχημη διάθεση». Η ευγένεια είναι, για τους περισσότερους ελπίζω, αυτόματη συμπεριφορά. Δεν είμαι ευγενικός μόνο αν έχω κέφι και χαρές. Αλλιώς οι μισοί θα σκοτωνόμασταν σε καθημερινή βάση. Και μπορεί μια μέρα να είσαι σε κακή διάθεση είτε ως πελάτης, είτε ως εργαζόμενος ή μπορεί εκ φύσεως να μην είσαι η πιο φιλική και προσιτή φυσιογνωμία, αλλά η ευγένεια πρέπει να σε συνοδεύει πάντα και παντού. Είναι από αυτές τις άκρως απαραίτητες και πολύτιμες αρετές.


Όταν βάλεις τον εαυτό σου στη θέση του άλλου, θα γίνει ξεκάθαρο, πως δε σου χρωστάει κανένας εργαζόμενος καφέ ή εστιατορίου τίποτα, και όχι δε φοβάται να σε χάσει από μεγαλοπελάτη. Αν φοβάται, αυτό έχει να κάνει και με τις οδηγίες που έχει λάβει από το αφεντικό του. Αλλά αυτή είναι μια άλλη συζήτηση, μακροσκελής και πονεμένη. So, roll your eyes and think twice.

  • Facebook
  • Instagram
  • output-onlinepngtools

NEWSLETTER

Have you unplugged recently?

διαφημιστείτε

ταυτότητα

επικοινωνία

podcasts.png