• Ειρήνη Παντελή

Η μουσική στα χρόνια του κορονοϊού





Αναμφισβήτητα η μουσική είναι ένας τρόπος διαφυγής από τα προβλήματα της καθημερινότητας. Πόσο μάλλον εν καιρώ μια μεγάλης υγειονομικής κρίσης όπως αυτήν που βιώνουμε το τελευταίο διάστημα. Παρακάτω θα δείτε αξιόλογους και επιτυχημένους μουσικούς και τραγουδιστές να μοιράζονται τις σκέψεις τους και τις αγωνίες τους σχετικά με την καινούργια αυτή συγκυρία.

Μιχάλης Βέρδης, Στέφανος Βέρδης, μουσικοί

Ο Μιχάλης και ο Στέφανος είναι δύο νέοι μουσικοί οι οποίοι υπηρετούν την παραδοσιακή μουσική. Ο Μιχάλης παίζει λαούτο και ο Στέφανος βιολί. Και οι δύο είναι μέλη στην Κομπανία Βέρδη μαζί με τον πατέρα και τον θείο τους, Κώστα και Βαγγέλη, και διαπρέπουν στον χώρο της παράδοσης.

Πως βιώσατε τις μέρες της καραντίνας και ποια ήταν η σχέση σας με την τέχνη; Μπορεί κανείς να παραμείνει δημιουργικός σε περίοδο κρίσης;

Ειρήνη, αρχικά σε ευχαριστούμε πολύ για αυτή την όμορφη συνέντευξη. Τις μέρες της καραντίνας τις βιώσαμε δημιουργικά πάνω στην δουλειά μας σκεπτόμενοι καινούργιες ιδέες και δημιουργίες μιας και ο χρόνος ήταν αρκετός.

Ο καθένας μπορεί να είναι δημιουργικός αρκεί να εκμεταλλευτεί σωστά τον χρόνο του σε σχέση με το αντικείμενο με το οποίο ασχολείται. Το καινούργιο μας βίντεο κλιπ με τίτλο "Στην δική μου γειτονιά" είναι μία απ’ τις ιδέες που υλοποιούμε αυτή την περίοδο. Ο κάθε ένας στην δουλειά του πρέπει να σκέφτεται και να φαντάζεται το μέλλον του με μία εξελικτική μορφή εφόσον θέλει να διαπρέψει.

Πως νομίζετε ότι η πανδημία θα επηρεάσει τον χώρο της τέχνης τα επόμενα χρόνια;

Η πανδημία ήταν μία γενική συγκυρία, αρνητική σε όλες τις παραμέτρους σε όλους τους επαγγελματικούς κλάδους. Η τέχνη θεωρούμε ήταν μία από τις πιο πληττόμενες μορφές επαγγέλματος αλλά σεβόμενοι τα μέτρα των ειδικών και με υπομονή θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε στους κανονικούς μας ρυθμούς.

Πιστεύετε ότι είναι βιώσιμο και εφικτό να πραγματοποιούνται οι εκδηλώσεις με όλους τους περιορισμούς και τους καινούργιους κανόνες ασφαλείας;

Βεβαίως και είναι εφικτό να γίνονται live εμφανίσεις με κάθε περιορισμό τον οποίο θα κρίνουν οι ειδικοί ότι είναι σωστό στη διεξαγωγή κάθε εκδήλωσης. Θεωρούμε ότι με τη σωστή τήρηση των μέτρων θα μπορέσουμε να διασκεδάσουμε το ίδιο καλά με πριν.

Ποιες είναι οι προκλήσεις για έναν καλλιτέχνη που ασχολείται με την παραδοσιακή μουσική;

Η παραδοσιακή μουσική ουσιαστικά ανταποκρίνεται σε συγκεκριμένο κοινό σε σχέση με άλλα είδη μουσικής. Στόχος μας ως «Κομπανία Βέρδη» είναι να διαδώσουμε το παραδοσιακό τραγούδι σε παγκόσμιο επίπεδο μέσα από ένα δικό μας πρωτότυπο στυλ σεβόμενοι τα όρια και τους κανόνες της παράδοσης μας.

Ποια είναι τα επόμενά σας σχέδια με τα υπάρχοντα δεδομένα;

Τα επόμενα σχέδια μας είναι πολλά και πρωτότυπα. Να είστε σίγουροι πως τα καλύτερα έρχονται. Η συνέχεια του έργου μας περνά αλώβητη μέσα από αυτόν τον ιό.

Ιουλία Καραπατάκη, τραγουδίστρια

Η Ιουλία είναι μία υπερταλαντούχα και χαρισματική καλλιτέχνιδα που δίνει το δικό της χρώμα στην ρεμπέτικη σκηνή. Έγινε ακόμα περισσότερο αγαπητή μετά τη συνεργασία της με τον Σωκράτη Μάλαμα και τον Θανάση Παπακωνσταντίνου. Είχα την χαρά να επικοινωνήσω μαζί της και να της κάνω ορισμένες ερωτήσεις σχετικά με τον τρόπο που αντιμετωπίζει την νέα κατάσταση.

Πως βίωσες της μέρες της καραντίνας; Ποια ήταν η σχέση σου με την τέχνη σου;

Αρχικά το είδα σαν αναπάντεχο και πολυπόθητο ολιγοήμερο ρεπό! Ειδικά μετά από τόση δουλειά που έχει πέσει τα τελευταία χρόνια , το θεώρησα ευχάριστο διάλειμμα! Μετά τις πρώτες 10 μέρες, άρχισε η φρίκη ! Μου έλειπαν τα πάντα! Δεν περίμενα ποτέ πως θα μου έλειπε τόσο πολύ η δουλειά μου! Μου έλειπαν οι συνεργάτες μου, οι φίλοι μου, όλα!

Ευτυχώς βέβαια δεν ήμουν στην Αθήνα γιατί θεωρώ πως οι άνθρωποι εδώ ,περάσανε πιο δύσκολα! Μελέτησα πάρα πολύ ,δεν ξέρω από πότε έχω να μελετήσω τόσο! Και άκουσα πάρα πολύ μουσική πράγμα που επίσης είχα πάρα πολύ καιρό να κάνω!

Η κυβέρνηση φαίνεται να αντιμετωπίζει επιφανειακά τον χώρο του πολιτισμού. Ποια είναι η γνώση σου για αυτό;

Δε φαίνεται! Τον αντιμετωπίζει όντως. Γενικά είμαστε πολυπαθής κλάδος, όπως και αρκετά αλλά επαγγέλματα. Δουλεύουμε πολλές φορές ανασφάλιστοι κάτω από συνθήκες που επαφίονται στη διακριτική ευχέρεια του κάθε εργοδότη. Πολλοί δεν θεωρούν καν πως δουλεύουμε. «Τραγουδάκια λέτε και χορεύετε, δουλειά είναι αυτή;» Έχω ακούσει από πάρα πολλά στόματα! Θεωρώ πως η κίνηση της κυβέρνησης να ανοίξει τα κομμωτήρια και τα κέντρα περιποίησης σώματος πρώτα απ´όλα είναι μια προσπάθεια αποβλάκωσης του νου μας. Δεν ξέρω αν υπάρχει άνθρωπος που πέρασε αυτή τη σκοτεινή περίοδο χωρίς μουσική ταινίες και θέατρο. Είναι βάλσαμο οι τέχνες στις καρδιές των ανθρώπων και το να κλείνεις θέατρα και συναυλίες είναι σα να μη δίνεις σε έναν άρρωστο το φάρμακό του!

Πιστεύες ότι το κοινό θα παραμείνει συνδεδεμένο με την ιδέα του να ακολουθεί την τέχνη πιο πολύ;

Πιστεύω πως οι άνθρωποι που ζούσαν με την τέχνη μέσα στη ζωή τους θα συνεχίσουν να ζουν έτσι και να παλεύουν γι' αυτή και για τα δικαιώματα των ανθρώπων που την υπηρετούν.

Στέλιος Κοτίδης, τραγουδιστής-τραγουδοποιός

Πρόκειται για έναν νέο υπερταλαντούχο και γεμάτο δίψα για καινούργια πράγματα άνθρωπο. Δραστηριοποιείται στα Ιωάννινα και όχι μόνο και είναι διαρκώς ανήσυχος, αφού πειραματίζεται με νέα πράγματα. Είχα την τύχη να τον συναντήσω και να τον γνωρίσω από κοντά και να κάνουμε μία πολύ αληθινή κουβέντα.

Πως βίωσες τις μέρες τις καραντίνας και ποια η σχέση με την τέχνη σου;

Τις πρώτες μέρες της καραντίνας αποφάσισα να ασχοληθώ περισσότερο με την κιθάρα, που την είχα λίγο παραμελημένη, σαν συνοδευτικό που τη χρησιμοποιώ στις συναυλίες. Ξεκίνησα με αυτόν το στόχο. Μελέτησα και κάποια τραγούδια. Μετά από δύο βδομάδες γύρισα στο Κιλκίς, τη γεννέτηρά μου, που εκεί τα πράγματα ήξερα από την αρχή ότι θα είναι διαφορετικά και ότι θα άφηνα τη μουσική. Μέσα σε όλη αυτήν την περίεργη περίοδο πέθανε και ο παππούς μου και εκεί τα πράγματα πήραν τελείως διαφορετική τροπή. Το πένθος τα έσβησε όλα. Δεν μπορούσα να είμαι συναισθηματικά ενεργός. Αργότερα, έγινε και μία έκρηξη συναισθημάτων, έγραψα απανωτά τραγούδια. Μπορεί να ήταν η συσσωρευμένη πίεση που βγήκε κάπως έτσι. Έκανα και κάποιες live μεταδόσεις από τα social media, αφού δεν μπορούσα να παίζω σε κάποιο μαγαζί. Σχεδόν κάθε μέρα. Κάποια στιγμή είπα φτάνει γιατί δεν χρειαζόταν να κουράσουμε. Το διαδίκτυο έχει πάρα πολλά θετικά. Παρ'όλ'αυτά, αυτό δεν κατατάσσεται στα θετικά του. Θέλω να πω ότι δεν είναι ίδια η αλληλεπίδραση σε σχέση με αυτή που έχουμε στις συναυλίες.

Την κατάσταση μετά την καραντίνα πως την αντιμετωπίζεις; Ποιες είναι οι σκέψεις σου;

Γενικά είμαι άνθρωπος που τρέφει πολλές ελπίδες στις δύσκολες στιγμές, δεν απελπίζομαι εύκολα. Είχα κάποια αποθέματα υπομονής από τις αρχές του lockdown. Το περίμενα, δηλαδή, να συμβεί και να κρατήσει τόσο πολύ. Άρα σε αυτήν τη φάση κάνω υπομονή. Τα lives μου λείπουν πάρα πολύ, αλλά γενικά δούλευα αρκετά, και το βλέπω σαν μια ευκαιρία να ξεκουραστώ, να αναθεωρήσω και να βγάλω καινούργιο ρεπερτόριο. Προσπαθώ να μην τεμπελιάσω και να μην βγάλω μαυρίλα και απελπισία.

Η κυβέρνηση φαίνεται να αντιμετωπίζει επιφανειακά τον χώρο του πολιτισμού. Ποια είναι η γνώση σου για αυτό;

Οι κυβερνήσεις δεν έχουν σταματήσει ποτέ να αντιμετωπίσουν τον πολιτισμό με επιφανειακό τρόπο. Δεν περιμέναμε κάτι περισσότερο αυτή τη φορά. Ελάχιστοι ήταν οι εργαζόμενοι- μουσικοί που πήραν κάποιο επίδομα λόγω σύμβασης αορίστου χρόνου που μπορεί να είχαν με κάποια επιχείρηση. Όσοι δεν είχαν αυτή την ευκαιρία, επειδή δεν τους κολλήθηκε κάποιο ένσημο ή επειδή τους είχαν στα "μαύρα" οι εργοδότες, πρέπει να πάρουν τα χρηματά τους από το κράτος για να μπορούν να ζήσουν ανθρώπινα.

Πιστεύεις ότι ο κλάδος σας έχει πληγεί ανεπανόρθωτα ή θα μπορέσει να ανακάμψει;

Θα μπορέσει αλλά σε αρκετά μεγάλο βάθος χρόνου. Νομίζω, δηλαδή, ότι θα πέσουν ακόμα περισσότερο τα μεροκάματα. Ακόμα και οι μεγάλοι καλλιτέχνες θα ρίξουν το budget των παραγωγών τους και θα περιορίσουν και τους μουσικούς που τους πλαισιώνουν, εφόσον ισχύσει η πληρότητα του 40%. Η επαναφορά στη "κανονικότητα" θα αργήσει να έρθει. Θα ήθελα να τονίσω, βέβαια, ότι για εμάς τους μουσικούς ποτε δεν υπήρχε κανονικότητα. Ακόμα και οι αμοιβές που παίρναμε πριν την καραντίνα δεν αξίζουν σε έναν μουσικό. Οι μουσικοί, έχουμε στην πλάτη 100 ώρες προβών, εξοπλισμό χιλιάδων ευρώ και μετακινήσεις που κανείς δεν μας πληρώνει. Θησιάζουμε πάρα πολλά πράγματα.

Πιστεύες ότι το κοινό θα παραμείνει συνδεδεμένο με την ιδέα του να ακολουθεί την τέχνη πιο πολύ;

Νομίζω ότι εξαρτάται και απο εμάς λίγο αυτό. Γιατί πχ. εγώ έδειξα την επιθυμία μου να έρθω σε επαφή με το κοινό μου κατά τη διάρκεια του lockdown με αυτόν τον τρόπο που δεν τον αγαπούσα. Πιστεύω στα πρώτα lives μου, το λέω και συγκινούμαι, θα έρθουν και θα πούμε όλοι επιτέλους. Είναι περίεργο το συναίσθημα αυτής της επανασύνδεσης αλλά συνάμα θα είναι και πολύ ωραίο.

Ποιες είναι οι προκλήσεις που τίθενται για έναν καλλιτέχνη εν καιρώ πανδημίας και ποιοι είναι οι μεγαλύτεροί σου φόβοι;

Εγώ έπαθα το εξής άσχημο. Κυκλοφόρησα το δεύτερο προσωπικό μου δίσκο με τίτλο "Ατάκτου Πορείας" τον Ιανουάριο και ήταν να τον παρουσιάσω Μάρτιο Απρίλιο. Ακυρώθηκαν οι παρουσιάσεις, επομένως αυτό ήταν μια πληγή. Δεν μπόρεσα σε πρώτο χρόνο να παρουσιάσω το δίσκο μου και θα έρθει σε στιγμή που θα έχει ωριμάσει λιγάκι. Κάνουμε πολλές θυσίες για να βγάλουμε μία ανεξάρτητη παραγωγή. Οικονομικά κυρίως. Νιώθω μια μικρή πικρία. Ήταν σχεδόν όλα έτοιμα.

Ποιος στίχος ή τραγούδι νομίζεις ότι περιγράφει την κατάσταση που βιώνουμε;

Έχω γράψει ένα κομμάτι, το πιο επαναστατικό μου από τον δεύτερο δίσκο. Λέγεται "Εκμαγείο" και λέει στο τέλος: "Ξυπνώ να πάω στη δουλειά μα δε χορταίνω αέρα, ο κόμπος μου μεγάλωσε και έχει στενέψει η μέρα. Οι σκέψεις μου ξεχείλισαν και έσταξε μαύρο κράμα, τα μάτια μου θολώσανε και ξέσπασα σε κλάμα. Το κράμα έγινε σπαθί στου νου μου το εκμαγείο και ρήμαξα τον κόμπο μου με ένα ψυχρό αντίο." Ο κόμπος αυτός που έχουμε είναι η δύσκολη αυτή περίοδος που διανύσαμε. Εμείς αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να φτιάξουμε ένα σπαθί από τις αρνητικές μας σκέψεις και να λύσουμε αυτόν τον κόμπο για να προχωρήσουμε.














NEWSLETTER

Have you unplugged recently?

  • Facebook
  • Instagram
  • Twitter
  • output-onlinepngtools
TALK SHOW.png