• Μαρίνα Κρασαδάκη

«Δεν μπορώ να αναπνεύσω»





Σήμερα δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε.


Ο λόγος είναι η βιντεοσκοπημένη δολοφονία ενός ανθρώπου που ήταν αρκετά άτυχος ώστε να γεννηθεί μαύρος. Πρόκειται για τη δολοφονία του πρώην παίκτη αμερικανικού ποδοσφαίρου George Floyd από αστυνομικούς της Μινεάπολις, πόλης της Μινεσότα.


Πιο συγκεκριμένα, την Δευτέρα 25 Μαΐου, ένας εκ των τεσσάρων αστυνομικών που συμμετείχαν στην σύλληψη και δολοφονία του Floyd είχε τοποθετήσει το γόνατο του στον λαιμό του ακινητοποιημένου άνδρα πιέζοντας τον προς το έδαφος. Ένας άλλος αστυνομικός κρατούσε μακρυά τους περαστικούς που διαμαρτύρονταν για το περιστατικό. Ο Floyd πολλές φορές παρακάλεσε, είπε ότι δεν μπορούσε να αναπνεύσει, ενώ άρχισε να τρέχει αίμα από τη μύτη του, μα ο αστυνομικός που βρισκόταν από πάνω του δεν φάνηκε να συγκινείται. Όταν έχασε πλέον τελείως τις αισθήσεις του, ο αστυνομικός συνέχιζε να τον πιέζει με το γόνατο του μέχρι και την ώρα που ήρθε το ασθενοφόρο να τον πάρει. Οι περαστικοί καθ’ όλη τη διάρκεια φώναζαν στον εν λόγω αστυνομικό να σταματήσει καθώς ήταν ξεκάθαρο ότι ο άνδρας υπέφερε.


Οι αστυνομικοί δικαιολόγησαν αυτή τους τη στάση ως απάντηση στην αντίσταση που έφερε ο ήδη ακινητοποιημένος, όπως φαίνεται στο βίντεο, άνδρας. Κάτι που δεν φαίνεται στη βιντεοσκόπηση, ωστόσο, είναι ο λόγος για τον οποίο ο Floyd συνελήφθη εξ αρχής. Αν με ρωτάτε βέβαια, δεν έχει σημασία. Και δεν έχει σημασία γιατί η δουλειά της αστυνομίας δεν είναι να αποφασίζει αν ο άνθρωπος μπροστά τους είναι ένοχος ή αθώος για κάποιο έγκλημα ούτε φυσικά να αποφασίζει ποια ποινή του αξίζει. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για εκπροσώπους της αστυνομίας με βαθιά ρατσιστικές αντιλήψεις. Άλλωστε ξέρουμε όλοι ότι η ιστορία θα είχε γραφτεί αλλιώς αν ο ύποπτος ήταν ένας λευκός straight άνδρας.


Η αστυνομία της Μινεάπολης, λοιπόν, ανακοίνωσε ότι οι τέσσερις αστυνομικοί που είναι υπεύθυνοι για τον φόνο του George Floyd τέθηκαν σε διαθεσιμότητα, χωρίς να αναφέρει κάποια περαιτέρω κίνηση εναντίον τους. Αυτό προκάλεσε την έντονη διαμαρτυρία της Τρίτης από τους πολίτες της Μινεάπολης έξω από το αστυνομικό τμήμα. Η διαμαρτυρία αυτή κατέληξε τελικά με την ρίψη δακρυγόνων εναντίων των διαδηλωτών.


Ταυτόχρονα περιμένουμε και την ιατροδικαστική απόφαση για την αιτία του θανάτου του Floyd. Αναρωτιέμαι όμως· μπορούμε, υπό οποιαδήποτε συνθήκη, να δεχτούμε να μείνουν αυτοί οι άνδρες ατιμώρητοι; Είναι η συμμετοχή στο αστυνομικό σώμα ένας «νόμιμος» τρόπος να σκοτώσει κανείς; Πόσο συχνά έχουμε βιντεοσκοπημένους τους ενόχους ενός φόνου και τους αφήνουμε να φύγουν;


Βέβαια δεν είναι η πρώτη φορά που η δικαιοσύνη μεροληπτεί σε βάρος των Αφροαμερικάνων. Όπως τώρα ευνοούνται οι δολοφόνοι ενός μαύρου άνδρα, το 1989 πέντε έφηβοι κατηγορήθηκαν και εκτέλεσαν ποινή για τον βιασμό μιας κοπέλας στο Central Park. Στην συγκεκριμένη υπόθεση, η οποία έχει μείνει γνωστή και ως «Central Park jogger case», υπήρχαν πολλά τεκμήρια που αποδείκνυαν την αθωότητα των παιδιών, αλλά φάνηκε τελικά ότι δικάζονταν πρωτίστως για το ότι γεννήθηκαν μαύροι και μετά για τα εγκλήματα που υποτίθεται ότι είχαν διαπράξει. Για την συγκεκριμένη υπόθεση μιλά και το ντοκιμαντέρ «The Central Park Five» αλλά και η σειρά του 2019 «When They See Us» που είναι διαθέσιμη μέχρι και αυτή τη στιγμή στο Netflix.


Το μυαλό μας πάει όμως και σε μία πιο πρόσφατη υπόθεση, την υπόθεση του Eric Garner. Ο Garner έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια της σύλληψης του το 2014. Αιτία θανάτου υπήρξε η λαβή του αστυνομικού που τον συνέλαβε και η ασφυξία την οποία προκάλεσε. Ο δολοφόνος του Garner τελικά αθωώθηκε, ενώ η υπόθεση του είναι αυτή που εδραίωσε το κίνημα #BlackLivesMatter.


Μου φαίνεται αδιανόητο ότι εν έτει 2020 χρειάζεται ακόμα να διαδηλώνουμε κατά του ρατσισμού, να χρειάζεται ακόμα να φωνάζουμε ότι όλες οι ζωές έχουν αξία. Και πραγματικά πιστεύω ότι ο όρος «μαύρες ζωές» υφίσταται μόνο όταν εμείς μαυρίζουμε τις ζωές αυτών των ανθρώπων. Εμείς οι προνομιούχοι.


Θα μπορούσε φυσικά κάποιος που ζει στην Ελλάδα να πει ακούγοντας αυτό το περιστατικό «Πάλι καλά εδώ δεν γίνονται τέτοια πράγματα». Αλήθεια; Κι όλας ξεχάσαμε την βίαιη σύλληψη και δολοφονία της Zackie Oh πριν ούτε δύο χρόνια στο κέντρο της πολυαγαπημένης μας Αθήνας; Ή υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που αγνοούν ότι ο λόγος που πέθανε η Zackie ήταν η σεξουαλικότητα της; Θύματα ρατσισμού δεν είναι μόνο οι άνθρωποι με διαφορετικό χρώμα. Είναι οι διαφορετικοί άνθρωποι γενικά.


Δυστυχώς, η αλήθεια είναι μία και μάλλον δεν θα πάψω να το λέω ποτέ· αυτά δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Είναι απλά τα περιστατικά που έφτασαν στα αυτιά μας, που ήταν κάποιος εκεί να τα βιντεοσκοπήσει, να τα φωτογραφίσει, να μιλήσει γι’ αυτά. Για όλες, λοιπόν, αυτές τις ζωές που χάνονται στο βωμό του ρατσισμού και της σάπιας κοινωνίας στην οποία ζούμε, θα πρέπει να φωνάζουμε για δικαιοσύνη. Και όταν αυτή δεν δίνεται, να συνεχίζουμε με κομμένη την ανάσα.


  • Facebook
  • Instagram
  • output-onlinepngtools

NEWSLETTER

Have you unplugged recently?

διαφημιστείτε

ταυτότητα

επικοινωνία

podcasts.png