• Ειρήνη Παντελή

East Side Gallery: Μία υπαίθρια «πινακοθήκη»

Αναμφισβήτητα και διακαιλογημένα αποτελεί ένα απο τα πιο δημοφιλή και ιστορικά αξιοθέατα που Βερολίνου. Πρόκειται για έναν τοίχο μήκους 1,3 χμ που είναι και το μακρύτερο εναπομείναν κομμάτι του Τείχους του Βερολίνου. Για δεκαετίες αυτό το τείχος χώριζε την πόλη από την υπόλοιπη χώρα της Γερμανίας. Αφού γκρεμίστηκε, καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο στόλισαν με τα έργα τους το ανατολικό μέρος του που είχε διασωθεί. Με αυτόν τον τρόπο, οι καλλιτέχνες ήθελαν να δηλώσουν τη χαρά και την ανακούφιση που ένιωθαν μετά την πτώση του «τείχους της ντροπής», όπως οι ντόπιοι αποκαλούσαν. Σήμερα μετράει περίπου 100 έργα.



Αυτή η υπαίθρια «γκαλερί» ελκύει καθημερινά πολλούς τουρίστες καθώς αποτελεί σύμβολο ελευθερίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στο πέρασμα του χρόνου υπήρξαν βανδαλισμοί, και το 2009 οι καλλιτέχνες ξανασυγκεντρώθηκαν για να το αναβαθμίσουν. Κάτι τέτοιο δημιούργησε τις αντιδράσεις των αρχών και πολλών κατοίκων οι οποίοι επιθυμούσαν να γκρεμιστεί, υποστηρίζοντας ότι «χαλάει» τη θέα στον ποταμό. Έπειτα πολλές επιχειρήσεις ήθελαν να αξιοποιήσουν αυτή τη θέα υψώνοντας κτήρια σε αυτήν την περιοχή.


Το συγκεκριμένο έργο είναι η απόδειξη ότι μέσα από την τέχνη ο άνθρωπος μπορεί να εκφράσει τα συναισθήματα και τους προβληματισμούς του. Ο τίτλος του: «Dancing to freedom».


Συμβολικό και το επόμενο graffiti που έχει τίτλο «Breaking Τhe Wall and Boundaries». Δείχνει την απύθμενη λαχτάρα των Γερμανών να γκρεμιστεί το τείχος και μαζί με αυτό να «σπάσουν» και να ξεπεραστούν και όλα τα εμπόδια.


Το παραπάνω είναι ένα απο τα δημοφιλέστερα (αν όχι το δημοφιλέστερο) graffiti του Dmitri Vrubel με τίτλο «My God, Help Me To Survive This Deadly Love». Απεικονίζει τον Erich Honecker και τον Leonid Brezhnev να φιλιούνται. Το έργο αυτό είναι πλέον σύμβολο επανένωσης και συντροφικότητας και πιθανώς το πιο δημοφιλές spot για μία selfie.


Το παραπάνω έργο είναι και από τα μεγαλύτερα σε μήκος που απεικονίζει πρόσωπα και ενδιάμεσα πράγματα που χαρακτηρίζουν έναν άνθρωπο (όπως πχ τα ταξίδια, το ειρηνικό και δημοκρατικό πνεύμα, η μουσική).


Λίγο παρακάτω μπορεί κανείς να δει ένα ακόμα έργο με πολλές πολύχρωμες παλάμες. Πόλλοι street artists βρίσκουν καταφύγιο στην east side gallery και παρουσιάζουν τις μουσικές τους στους επισκέπτες. Άλλωστε ένα τόσο όμορφο και πολύχρωμο μέρος αποτελεί πηγή έμπνευσης για κάθε ανήσυχο μουσικό. Ο κύριος της εικόνας παίζει μουσική χρησιμοποιώντας σωλήνες. Θα μπορούσες να  φανταστείς κάτι τέτοιο. Κι όμως σε μια πόλη σαν το Βερολίνο όλα μπορούν να συμβούν!




Η East Side Gallery έχει μία εσωτερική λωρίδα που οι περισσότεροι επισκέπτες δεν πηγαίνουν. Η λωρίδα αυτή οδηγεί στον ποταμό και το τείχος σε αυτο το σημείο είναι γεμάτο graffiti και από τις δύο πλευρές.


Πολλές από τις τοιχογραφίες αποτελούν θέματα για καρτ-ποστάλ. Η έκθεση με τις τοιχογραφίες, ένα μείγμα από πολιτικά θέματα, γκράφιτι και υπερρεαλιστικά θέματα.


Η είσοδος στην υπαίρθια gallery είναι σαφώς δωρεάν. Υπάρχουν, όμως, και οργανωμένα tours που σε ξεναγούν και σε όλη την ευρύτερη περιοχή.

Πρόσβαση: Με λεωφορείο: γραμμές 347,Ν1 με S-Bahn: γραμμές S 3, S 5, S 7, S 75 με U-Bahn: γραμμή U 1 και με τραμ: γραμμές Μ10, Μ13


Προς το παρόν αυτό το πολιτιστικό «φαινόμενο» ήρθε για να μείνει και αναμφισβήτητα αξίζει να αφιερώσεις λίγο από το χρόνο σου στο Βερολίνο για να το επισκεφθείς.

  • Facebook
  • Instagram
  • output-onlinepngtools

NEWSLETTER

Have you unplugged recently?

διαφημιστείτε

ταυτότητα

επικοινωνία

podcasts.png