• Σοφία Συρίγου

Από το φίλμ, στο Instagram


Πάντα μου άρεσαν οι παλιές φωτογραφίες. Ενδεχομένως, επειδή αποτυπώνουν μια άλλη εποχή, από την οποία εσκεμμένα ίσως κρατήσαμε τα «καλά». Ξεφυλλίζοντας λοιπόν άλμπουμ με παλιές φωτογραφίες , δεν μπορούσα να μην παρατηρήσω τις πάμπολλες διαφορές που έχουν οι φωτογραφίες που τραβήχτηκαν πριν δέκα ή είκοσι ή τριάντα χρόνια, με τις φωτογραφίες του σήμερα.


Πιο συγκεκριμένα, παλιότερα οι άνθρωποι βγαίνανε φωτογραφίες και δεν σκέφτονταν αν θα βγει χοντρό το μπράτσο τους, αν θα ρουφήξουν την κοιλιά τους όσο «πρέπει» ή αν το δεξί μάτι φαίνεται λίγο πιο κλειστό από το αριστερό. Δεν πάσχιζαν να βγάλουν την ιδανική πόζα, και οι αυθόρμητες φωτογραφίες ήταν πράγματι αυθόρμητες. Δεν στήνονταν με τον πιο κολακευτικό τρόπο, γιατί δεν είχαν μελετήσει με λεπτομέρεια το «τέλειο» στήσιμο. Απαθανάτιζαν την στιγμή, κυριολεκτικά .


Τότε, έβγαιναν φωτογραφίες για να έχουν μια χειροπιαστή ανάμνηση από τις όμορφες στιγμές που πέρασαν. Εμείς βγαίνουμε, για να δείξουμε την ομορφιά, τη χάρη και την αισθητική ή τα επιτεύγματα μας. Ενίοτε βέβαια και για αναμνηστικούς λόγους, ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα.


Σήμερα όμως, η πλειονότητα των φωτογραφιών που βγάζουμε στοχεύει στο να δείξει κάτι έμμεσα ή άμεσα. Σπάνια έχει αποκλειστικά αναμνηστικό χαρακτήρα. Βέβαια, αυτό είναι αναμενόμενο καθώς σήμερα μέσω των social media μοιραζόμαστε τις φωτογραφίες και επομένως τις στιγμές και τις αναμνήσεις μας. Πριν τριάντα χρόνια όποιος πήγαινε tour στις Κυκλάδες το ήξερε ο ίδιος και οι κοντινοί του, όχι το Instagram. Δεν υπήρχε η «πίεση» ή ο «ανταγωνισμός» να φανεί ούτε ότι είναι πολυταξιδεμένος, ούτε ότι έχει απίστευτες λήψεις με φόντο το Αιγαίο. Οφείλω να διευκρινίσω, πως δε θεωρώ κατακριτέο το να δείχνει κανείς οτιδήποτε επιθυμεί μέσω των social media. Απλά εντοπίζω τις διαφορές του τότε με το τώρα.


Ίσως οι παλιές φωτογραφίες μας γοητεύουν γιατί έχουν μια αβίαστη αίγλη. Δεν υπάρχει η υπερπροσπάθεια που υπάρχει σήμερα, και αυτό συμβαίνει καθώς δεν είχαν το σκοπό που έχουν σήμερα. Βέβαια δεν είναι κακή η υπερπροσπάθεια , ωστόσο ενίοτε δεν είναι ελκυστικό να είναι ορατή.


Άραγε, πόσο συχνά πλέον βγάζουμε φωτογραφίες μόνο και μόνο για να θυμόμαστε τη στιγμή; Για να κοιτάμε την εικόνα με ένα χαμόγελο νοσταλγίας; Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ θα έλεγα όχι αρκετά συχνά. Γι’ αυτό όταν περνάτε όμορφα να βγάζετε μια φωτογραφία και να την κρατάτε για σας. Χωρίς να σκεφτείτε αν θα είναι η τέλεια λήψη και η σωστή γωνία, χωρίς περιττή επεξεργασία. Μοναχά για να κάνετε τη στιγμή αθάνατη, και να κοιτάτε την εικόνα τα επόμενα χρόνια, με ένα χαζό χαμόγελο νοσταλγίας. Και βεβαίως βεβαίως , roll your eyes and think twice!

  • Facebook
  • Instagram
  • output-onlinepngtools

NEWSLETTER

Have you unplugged recently?

διαφημιστείτε

ταυτότητα

επικοινωνία

podcasts.png
new new.png