• Σοφία Συρίγου

And the say romance is dead


Ούσα μονίμως σε μια κατάσταση γενικού προβληματισμού, έχω διαπιστώσει ότι επικρατεί η άποψη πως το να είναι κανείς ρομαντικός είναι κακό, ή απαρχαιωμένο , ή ακόμα και ξενέρωτο. Είναι προσωπική μου εικασία, πως αυτή η αντίληψη υπάρχει για δύο λόγους, στους οποίους και θα αναφερθώ.


Αρχικά, έχουμε λανθασμένη αντίληψη για το τι σημαίνει να είσαι ρομαντικός. Και πριν διαβάσεις τη συνέχεια, θέλω να αναρωτηθείς αν εσύ είσαι, ή αν είναι πολύ ξεπερασμένο για τα γούστα σου. Σύμφωνα λοιπόν με την άκρως αξιόπιστη ιστοσελίδα Wikipedia , τρέμε Γεώργιε Μπαμπινιώτη, το επίθετο ρομαντικός έχει τρεις ετυμολογίες: 1) αυτός που ακολουθεί την τεχνοτροπία του ρομαντισμού, δηλαδή του καλλιτεχνικού ρεύματος, 2) ο συναισθηματικός- ερωτικός και 3) ο ιδεαλιστικός, όχι προσγειωμένος.


Πέραν της πρώτης ετυμολογίας, η οποία είναι ξεκάθαρα συνυφασμένη με την τέχνη του ρομαντισμού, οι άλλες δύο δε λένε πουθενά πως ρομαντικός είναι αυτός που θέλει κόκκινα ροδοπέταλα διασκορπισμένα, αναμμένα κεριά και τεράστια αρκουδάκια που κρατάνε κόκκινες καρδούλες I love U. Αυτή η εικόνα είναι μάλλον κολλημένη στο μυαλό μας και μας “ξενίζουν” οι ρομαντικοί. Προφανώς εκείνοι δεν είναι καθόλου edgy και αντιθέτως είναι άτολμοι και μελό, σε αντίθεση με μας που είμαστε sex,drugs & rock ‘n’roll.


Σύμφωνα με την δεύτερη και τρίτη ετυμολογία, ρομαντικός είναι κάποιος συναισθηματικός-ερωτικός και αντίστοιχα ιδεαλιστικός, όχι προσγειωμένος. Και κατά κοινή ομολογία, το να είσαι συναισθηματικός είναι απωθητικό, είναι ένδειξη αδυναμίας και έλλειψης πυγμής. Μάλλον είσαι εκτός πραγματικότητας και ζεις σε συννεφάκι.


Από πότε άραγε θεωρείται αδυναμία ο συναισθηματισμός; Θα σας πω εγώ. Από τότε που οι άνθρωποι άρχισαν να καταπιέζουν την ευαισθησία, ή την αγάπη, ή το ενδιαφέρον που νιώθουν για κάποιον, σε βαθμό που πιστεύουν στην ανυπαρξία του. ‘Έτσι, με την ελπίδα να γίνουν πιο σύγχρονοι και cool ,και κατά συνέπεια αρεστοί, έχουν χτίσει υπερύψηλα τείχη γύρω από τον εαυτό τους. Και αυτά τα τείχη είναι εμποτισμένα με τη αρετή της «λογικής», και προφανώς όχι του συναισθηματισμού. Γιατί σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις συναντάται και ο περίφημος και εντελώς ανούσιος διαχωρισμός μυαλό VS καρδιά. Λες και λειτουργούν οι άνθρωποι μόνο με ένα από τα δύο.


Είναι θα λέγαμε μια ατυχή τάση της εποχής η άρνηση του ρομαντισμού. Κατ’ εμέ ρομαντικός είναι αυτός που εκφράζει αυτό που νιώθει έμπρακτα, αυτός που δε φοβάται να είναι ευάλωτος γιατί δεν έχει ανάγκη να αποδείξει την πυγμή του, αυτός που δεν κάνει τον σκληροπυρηνικό άσκοπα.


Είναι ταπεινή μου άποψη πως όλοι είναι ρομαντικοί. Οι αρνητές είναι undercover ρομαντικοί, και μη σου πω πως είναι και πιο ρομαντικοί απ’ όλους κατά βάθος. Πάντως το μόνο σίγουρο είναι πως αν είσαι ρομαντικός δεν είναι ούτε απαρχαιωμένο , ούτε ξενέρωτο. Τώρα που μαθεύτηκε και η ακριβής ετυμολογία του επιθέτου, ας συσπειρωθούμε οι ρομαντικοί και ας κάνουμε expose τους αρνητές. Και τέλος, roll your eyes and think twice!

  • Facebook
  • Instagram
  • output-onlinepngtools

NEWSLETTER

Have you unplugged recently?

διαφημιστείτε

ταυτότητα

επικοινωνία

podcasts.png