• Μαρίνα Κρασαδάκη

She.

Με αφορμή την ημέρα της γυναίκας, στις 8 Μαρτίου, ένιωσα την ανάγκη να γράψω για να απαντήσω στα τόσα σχόλια που έχω ακούσει κατά καιρούς, όπως “γιατί δεν ασχολείται κανείς με την ημέρα του άνδρα;”, “οι γυναίκες έχουν καβαλήσει το καλάμι” ή “τι θα γίνει πια με αυτές τις φεμινίστριες”.

Σήμερα, εν έτει 2020, υπάρχει τόση ανάγκη για παγκόσμια ημέρα του άνδρα όση υπήρχε και πριν από πενήντα και εξήντα χρόνια, αφού τα ανδρικά δικαιώματα δεν συνηθίζουν να καταπατώνται καθημερινά ως μορφές σεξιστικής συμπεριφοράς από γυναίκες. Ταυτόχρονα, η ανάγκη για τη ημέρα της γυναίκας είναι το ίδιο επιτακτική σήμερα όσο και στο παρελθόν. Κι αυτό γιατί; Γιατί η Duffy ναρκώθηκε, βιάστηκε και κρατήθηκε αιχμάλωτη για μέρες. Γιατί η Demi παλεύει με τις διατροφικές διαταραχές από όταν ήταν έφηβη. Γιατί η Iskra, ανακοινώνοντας ότι θα γίνει μητέρα έλαβε μηνύματα για το πόσο χοντρή θα γίνει και το ότι μόλις κατέστρεψε την καριέρα και το σώμα της. Γιατί η Άννα βρέθηκε με σπασμένη μύτη όταν αρνήθηκε σε έναν ξένο να της πιάσει το μπούτι. Γιατί η Χριστίνα έπρεπε να τρέξει και να χαθεί από τον περίεργο άνδρα που την κυνηγούσε στο μετρό. Γιατί η Κέλλυ δεν μπορούσε να φοράει κολάν γιατί δεν άρεσε στο αγόρι της. Γιατί η Αναστασία δεν ήξερε που να απευθυνθεί όταν οι συμμαθητές της αντιμετώπιζαν το σώμα της σαν κοινόχρηστο. Για κάθε ιστορία, πέρα για πέρα αληθινή, που έχει η κάθε μία από εμάς.

Η 8η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως ημέρα της γυναίκας σε ανάμνηση της εκδήλωσης διαμαρτυρίας για καλύτερες συνθήκες εργασίας που έγινε από τις εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας της Νέας Υόρκης το 1857. Γιορτάστηκε για πρώτη φορά το 1909, ενώ από το 1975 διεξάγεται υπό τη αιγίδα του ΟΗΕ, για την ανάδειξη των γυναικείων δικαιωμάτων παγκοσμίως.

Η τηλεφωνική γραμμή SOS 15900, η οποία είναι µια υπηρεσία εθνικής εµβέλειας που δίνει τη δυνατότητα στις γυναίκες θύµατα βίας ή σε τρίτα πρόσωπα να επικοινωνήσουν άµεσα µε ένα φορέα αντιµετώπισης της έµφυλης βίας, έχει συνεισφέρει σημαντικά στον αγώνα κατά της γυναικείας κακοποίησης. Σύμφωνα με πληροφορίες που βρίσκει κανείς στην επίσημη ιστοσελίδα της: Μία στις τρεις γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα ξυλοκοπηθεί, θα βιαστεί ή με κάποιο άλλο τρόπο θα κακοποιηθεί από τον σύντροφο της. Μία στις πέντε γυναίκες θα πέσουν κάποια στιγμή της ζωής τους θύματα βιασμού ή απόπειρας βιασμού. Οι γυναίκες 15-44 ετών κινδυνεύουν περισσότερο από βιασμό ή ενδοοικογενειακή βία παρά από καρκίνο, τροχαία ατυχήματα, πόλεμο ή ελονοσία. 130 εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια έχουν υποστεί ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων. To 40-50% των γυναικών της Ευρωπαικής Ένωσης έχουν αναφέρει κάποια μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας τους. Το 55-95% των γυναικών θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας δεν καταγγέλλουν ποτέ το πρόβλημα.

Όσον αφορά την εκπαίδευση, η Madeleine Arnot το 2006 υποστήριξε πως το σχολείο αναπαράγει τις σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων που υπήρχαν και στο παρελθόν, δηλαδή με τη γυναίκα στη θέση της νοικοκυράς και υπεύθυνη για την ανατροφή των παιδιών και του άνδρα στη θέση του εργάτη. Στο μεταξύ, έχει φανεί ότι αυτούς τους ρόλους τους παίρνουν τα ζευγάρια και αντίθετης ιδεολογίας μετά την γέννηση του πρώτου τους παιδιού, λόγω του ότι αυτή αποτελεί μία περίοδο προσαρμογής για αυτούς και αυτοί οι ρόλοι είναι κάτι οικείο. Ποιό είναι το συμπέρασμα από αυτά; Τόσο το σχολείο όσο και η οικογένεια φέρουν ευθύνη για την διαιώνιση προτύπων που αντιστοιχούν στα παραπάνω.

Αναφορικά με τις διατροφικές διαταραχές και με τα πρότυπα γενικότερα, είναι αδιαμφισβήτητο ότι η γενιά του Instagram είναι βαθιά επηρεασμένη από το τι είναι καλαίσθητο, τι μαζεύει περισσότερα likes και γενικότερα έχουμε εκπαιδευτεί έμμεσα μέσω τέτοιων πλατφορμών να προσπαθούμε να αρέσουμε στους άλλους. Βέβαια αυτό έχει ισχύ και στα δύο φύλα, απλά το βάρος του τίτλου του “ωραίου φύλου” αποτελεί για πολλές κοπέλες φορτίο που συχνά δεν μπορούν να σηκώσουν.

Γενικότερα, μπορώ να καταλάβω ότι στην αρχή του είδους μας, επικρατούσε ο δυνατότερος καθώς αυτός μπορούσε να εξασφαλίσει τροφή και ασφάλεια. Αργότερα, επικρατούσε αυτός με τη δυνατότερη φωνή γιατί αυτός ακουγόταν μέσα στον όχλο. Σήμερα όμως θα έπρεπε να επικρατεί ο εξυπνότερος, ο πιο μορφωμένος, ο πιο ξύπνιος. Και φυσικά αναγνωρίζω ότι από βιολογικής άποψης ο άνδρας είναι δυνατότερος, γι αυτό και επικρατούσε σε σχέση με τη γυναίκα για πολλά χρόνια. Όμως η οξυδέρκεια δεν είναι ένα χαρακτηριστικό που κατανέμεται σε ένα φύλο, αλλά σε έναν άνθρωπο. Γι αυτό το λόγο, θα έπρεπε να έχουμε ίσα επαγγελματικά δικαιώματα, ίσες ευκαιρίες, να αντιμετωπιζόμαστε όλοι σαν άνθρωποι. Φυσικά και δεν είμαστε όλοι ίδιοι, αλλά θα έπρεπε να είμαστε όλοι ίσοι.

Νομίζω είναι ξεκάθαρο πλέον ότι δεν έχει επιτευχθεί η πλήρης ισότητα των φύλων. Όσο θα υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος που απευθύνεται σε μία γυναίκα ως “γυναικούλα”, όσο θα υπάρχει ο οποιοσδήποτε εκεί έξω που σηκώνει το χέρι του πάνω σε μία γυναίκα για να δείξει την υπεροχή του, όσο ο κόσμος θα αρνείται να αλλάξει, θα υπάρχει ανάγκη για την ημέρα της γυναίκας. Χρόνια πολλά σε όλες τις υπέροχες εκεί έξω.

  • Facebook
  • Instagram
  • output-onlinepngtools

NEWSLETTER

Have you unplugged recently?

διαφημιστείτε

ταυτότητα

επικοινωνία

podcasts.png